Sportief

Edinburgh Weekly: Nieuwe schoenen en lopen in de regen

Aantal kilometers deze week: 37,3 km

Aantal runs: 3

Langste run: 27,3 km

Lichte vertraging, want ik deed mijn lange duurloop pas maandag, maar wat een duurloop it was! Alweer mijn langste afstand verlegd, samen met mijn loopmaatje.

Heel spannend was de rest van de afgelopen week niet, aangezien beide knieën pijn deden na mijn duurloop de week ervoor en ik dus iets meer rust nodig had. Naast drie runs heb ik dus vooral rustig aangedaan met de Paasdagen en heb ik idioot veel CrossFit videos gekeken (zo verslavend! I blame Cilla). Ik deed dus een korte 5km op woensdag om de knie te testen, en een interval op de loopband op vrijdag.

Nadat ik toch weer een blauwe teennagel spotte, ben ik op zaterdag naar de hardloopwinkel gegaan.

Het was nu echt tijd voor nieuwe schoenen! Best spannend, want ik heb relatief nog maar weinig tijd om ze in te lopen voor de marathon. Na echt heel goed advies in Runnersneed en het passen van 50 verschillende paren, liep ik de deur uit met de Adidas Supernova’s, het mannen model welteverstaan. Op advies van de verkoopster kocht ik de mannenversie, omdat ik wat meer ruimte nodig heb in de toebox als mijn voeten een lange duurloop af moeten leggen en dus ‘opzwellen’ na heel wat kilometers. Ah, het romantische leven van de hardloper.

Die schoenen testte ik dus op maandag meteen 27,5 kilometer lang en ik had geen blaren, geen pijn aan mn knie, niks! 3 uur op gloednieuwe schoenen en het ging echt perfect. HALELUJAH

. Ik liep het samen met mijn loopmaatje die ook straks de marathon gaat lopen, in de stromende regen. Ik had een route uitgestippeld die van mijn huis naar Regents Park ging, en daarna naar Hampstead Heath, een ander groot park. Toen we bij het laatste park aankwamen hadden we er ongeveer 18 kilometer

opzitten en begonnen we het beiden echt moeilijk te krijgen, maar toen bleek ook nog dat Hampstead

Heath het meest heuvelachtige park is in Londen. Nadat ik op km 22 mezelf vervloekte dat ik dit had uitgekozen, kreeg ik een second wind en wisten we alsnog de 3 uur vol te maken. Makkelijk was het niet, maar voldoening gaf het wel.

De rest van de week staan er een aantal rustige runs op het programma en hoef ik voor het eerst op zondag niet een langere afstand af te leggen (een halve marathon afstand voelt nu als een ‘kortere duurloop’?!); een soort van herstel week dus!

Liefs,

Anne

 

Vorige blog Volgende blog

Dit vind je misschien ook leuk

0 reacties

Laat een reactie achter